Sześć razy złote medale
Od 9 do 13 lipca 1912 trwały konkurecje rzutowe na igrzyskach w Sztokholmie. Dla trzech technicznych dyscyplin lekkoatletycznych znaleziono nowy sposób rozgrywania zawodów. Przeprowadzano je w wersji jednorącz i oburącz. Ralph Rose (USA) dążył do swojego trzeciego zwycięstwa olimpijskiego w pchnięciu kulą. Zmagał się ze swym rodakiem Patrickiem McDonaldem. Tak więc Patrick McDonald wyprzedzał mistrza świata o 9 cm. Rose jednak zdobył swój trzeci złoty medal w konkursie rzutów oburącz - 15, 23 m i 12, 47 m. Tym razem on wyprzedził McDonalda o 17 cm. W rzucie dyskiem rekordzista świata Amerykanin James Dunkan przegrał z Finem Armasem Taipale. Taipale udoskonalił technikę rzutu. Zamach i siłę ramienia wspierał kołyszącym ruchem bio der i nóg. Zwyciężył w wersji rzutu jedno i oburęcznego z przewagą jednego metra nad następnym zawodnikiem. Do pełnej napięcia walki doszło w rzucie oszczepem. Fin Juho Saaristo zmierzył się ze Szwedem Erickiem Lemmingiem. Saaristo parę tygodni wcześniej oburącz ustanowił nowy rekord świata. Uzyskał wtedy wynik 61, 45 m. Saaristo wygrał oburącz natomiast Szwed wygrał w rzucie jednorącz.